Een sleutelhanger van massief acrylaat

De vorm is een sleutel, teruggebracht tot het hoogstnodige: een ronde kop met een grote D-vormige uitsparing en een rechte schacht. Een kleine boring zit aan de rand van de kop. Buitencontour, uitsparing en boring zijn dezelfde bewerking — de laser rijdt ze na elkaar, en daarna is het deel af.

Helder acrylaat is het eerlijkste materiaal voor een snijkant, want je ziet hem van alle kanten. De laser laat hier een glad, glanzend vlak achter; er wordt niets nageschuurd of gepolijst. En omdat het materiaal dik is, geleiden de kanten het licht: tegen de zwarte achtergrond van deze opnamen tekenen ze zich af als lichte lijnen, terwijl de vlakken ertussen bijna verdwijnen.

De letters zijn geen lijn maar een vlak. De laser matteert het oppervlak van de letters in plaats van eromheen te rijden — daarom lezen ze schuin van boven wit en treden ze recht van voren bijna terug. Dat is het verschil tussen vector- en rastergravure, en het is er een van het soort dat je aan een monster in vijf seconden snapt en uit een beschrijving nooit.