Een wandklok van twaalf cijfercirkels

De wijzerplaat is één stuk. Twaalf cirkels hangen als kralen aan een ketting rond een golvend middenvlak, en in elke cirkel staat een uitgesneden cijfer. Doordat de cijfers echte uitsparingen zijn, is er geen verf en geen druk die kan afbladderen: je ziet altijd wat achter de klok zit — de lichte studioachtergrond op deze foto's, later de kleur van je muur.

Twee details maken die cijfers pas mogelijk. De nul in de tien, de zes, de acht en de negen hebben gesloten binnenvormen — die zouden er als losse schijfjes uit vallen. Ze hangen daarom aan smalle bruggetjes, precies zoals bij een sjabloon. En het lettertype is zo gekozen dat die bruggetjes niet als fout lezen, maar als één streep extra in het beeld van het cijfer.

Al het andere is standaard. In het midden zit een boring voor een gewoon kwartsuurwerk; de wijzers koop je erbij en steek je erop. Op deze foto's zitten drie verschillende sets in dezelfde schijf — groen, rood en goud. Dezelfde wijzerplaat werkt zo drie keer anders, en dat is precies de charme van een uitgesneden deel: wat erna komt, blijft uitwisselbaar.