Brelok z litego akrylu

Kształt to klucz sprowadzony do rzeczy koniecznych: okrągła główka z dużym wycięciem w kształcie litery D i prosty trzon. Mały otwór znajduje się na krawędzi główki. Kontur zewnętrzny, wycięcie i otwór to ta sama operacja — laser przejeżdża je po kolei, i element jest gotowy.

Przezroczysty akryl to najuczciwszy materiał dla krawędzi cięcia, bo widać ją ze wszystkich stron. Laser zostawia tu gładką, błyszczącą powierzchnię; nic się potem nie szlifuje ani nie poleruje. A ponieważ materiał jest gruby, krawędzie prowadzą światło: na czarnym tle tych zdjęć odcinają się jako jasne linie, podczas gdy powierzchnie pomiędzy nimi niemal znikają.

Napis nie jest linią, lecz powierzchnią. Laser matowi lico liter, zamiast je obrysowywać — dlatego pod kątem czytają się na biało, a od przodu niemal się cofają. To jest różnica między grawerowaniem wektorowym a rastrowym i jest to jedna z tych rzeczy, które na próbce rozumie się w pięć sekund, a z opisu nigdy.