Prawidłowe przygotowanie pliku

Laser podąża za ścieżkami. Nie zna obrazów, pikseli ani efektów — zna linie, które przemierza, i powierzchnie, które rastruje. Wszystko, co w twoim pliku nie jest ścieżką wektorową, dla niego nie istnieje.

Brzmi to oczywiście, ale jest przyczyną niemal każdego przypadku, w którym wynik wygląda inaczej niż oczekiwano. Projekt idealny na ekranie może zawierać elementy, których przy cięciu po prostu zabraknie.

Zamiana tekstu na ścieżki

Font nie jest rysunkiem, lecz odwołaniem do pliku czcionki zainstalowanego na twoim komputerze. U nas go nie ma — a odwołanie w pustkę jest ignorowane. Tekst po prostu znika.

Wszystkie popularne programy mają na to polecenie, zwykle pod nazwami « Zamień na krzywe », « Ścieżka → Obiekt na ścieżkę » albo « Konwertuj na krzywe ». Zamieniaj tekst dopiero, gdy jest ostateczny — potem nie da się go już edytować jako tekstu. Warto wcześniej zapisać wersję z żywym tekstem.

RGB zamiast CMYK

To, jaką operację wykona laser, sterujesz kolorem: jeden kolor do cięcia, jeden do grawerowania. To przyporządkowanie działa tylko przez dokładne wartości RGB. Jeśli plik jest w CMYK, wartości przesuwają się przy przeliczaniu minimalnie — i z dokładnego błękitu robi się błękit, którego przyporządkowanie już nie trafia.

Ustaw więc tryb koloru całego dokumentu na RGB, zanim przypiszesz kolory. Przełączenie później często nie wystarcza, bo przypisane już wartości zostają przy tym przeliczone.

Rozstrzygające wartości kolorów i grubości linii znajdują się na naszej stronie o przygotowaniu pliku.

Gdzie programy zastawiają własne pułapki

Często przeoczane: efekty, które wyglądają jak geometria, ale nią nie są. Kontur z grubością nie jest ścieżką, lecz właściwością wyświetlania; dopiero « Zamień obrys na ścieżkę » robi z tego prawdziwą geometrię. To samo dotyczy cieni, gradientów i przezroczystości — nie mają czego szukać w planie cięcia.

Równie popularne: podwójne ścieżki jedna na drugiej. Powstają przy kopiowaniu albo wielokrotnym użyciu narzędzia, są niewidoczne na ekranie i sprawiają, że ta sama linia tnie się dwa razy. Kosztuje to czas, pieniądze i zostawia gorszą krawędź.

I wreszcie skala: rysuj w milimetrach i w skali 1:1. Plik, który w programie wygląda dobrze, ale jest w calach albo przeskalowany, wyjdzie w złym rozmiarze.

Sprawdzić wcześniej, bez zamawiania

Nie musisz zgadywać, czy plik jest poprawny. Wgraj go i obejrzyj podgląd — pokazuje dokładnie to, co laser wykona, wraz z ceną. Czego brakuje w podglądzie, zabraknie też w wyniku.

To najszybsza kontrola, jaka istnieje, i do niczego nie zobowiązuje: czego nie włożysz do koszyka, nie zostanie wykonane. Przy pierwszym projekcie to najpewniejsza informacja zwrotna.

Krótka lista przed wgraniem

1. Dokument jest w RGB, nie w CMYK.
2. Cały tekst zamieniony na ścieżki.
3. Brak obrazów pikselowych, gradientów i efektów.
4. Kontury do cięcia są prawdziwymi ścieżkami we właściwym kolorze i grubości włosowej.
5. Brak podwójnych ścieżek jedna na drugiej.
6. Skala 1:1 w milimetrach, wszystko mieści się w jednym z formatów płyt.
7. Sprawdzone w podglądzie.