Grawer wektorowy czy rastrowy

Grawerowanie oznacza, że laser usuwa materiał, nie przecinając go na wylot. Sposób, w jaki to robi, różni się zasadniczo.

Grawer wektorowy — nazywany też znakowaniem lub grawerem liniowym — podąża za linią, tak jak przy cięciu, ale z mniejszą mocą. Efektem jest cienki rowek, mniej więcej tak szeroki jak wiązka. Grawer rastrowy pracuje jak drukarka: głowica przemierza powierzchnię linia po linii i zbiera ją na całej płaszczyźnie.

Jak wygląda grawer, zależy od materiału

Na akrylu grawerowane miejsce staje się mlecznobiałe i odcina się od otaczającego materiału. Stąd zasada, którą przekazujemy od lat: im ciemniejszy materiał, tym lepiej wypada grawer. Na czarnym akrylu opis jest czysty i wyraźny; na białym lub jasnym ten sam tekst ma niski kontrast i wygląda niechlujnie.

Przy materiałach drewnopochodnych jest odwrotnie — tam grawer wychodzi ciemniejszy od powierzchni, bo materiał przypala się na wierzchu. Sklejka i MDF grawerują się dlatego bardzo kontrastowo.

Kto chce maksymalnego kontrastu bez zależności od koloru materiału, bierze akryl dwukolorowy: pod cienką warstwą wierzchnią leży kontrastowy drugi kolor, który grawer odsłania. Tak zbudowane są klasyczne tabliczki znamionowe.

Grawerowanie tekstu

Dla małych stopni pisma lepszym wyborem jest grawer wektorowy: rysuje kontur i pozostaje czytelny nawet przy delikatnych szeryfach. Tekst rastrowany powierzchniowo traci przy małych rozmiarach kształt, bo linie rastra stają się zbyt zgrubne w stosunku do litery.

Od mniej więcej szerokości palca sytuacja się odwraca: duża litera jako sam kontur wygląda pusto, grawerowana powierzchniowo wygląda pełno i celowo.

W obu przypadkach obowiązuje to samo przygotowanie: tekst trzeba przed eksportem zamienić na ścieżki. Nieskonwertowany font nie zostanie wygrawerowany.

Czego grawer nie potrafi

Grawer nie ma koloru — to zagłębienie. Gradientów, zdjęć w kolorze czy kilku barw obok siebie nie da się nim oddać. Możliwe są stopniowania jasności przez głębokość grawerunku, ale to efekt o ograniczonym zakresie, nieporównywalny z drukiem.

I jest nieodwracalny. Inaczej niż przy cięciu, gdzie za mały element po prostu wycina się ponownie, źle umieszczony grawer oznacza koniec detalu. Przy pracochłonnych elementach opłaca się więc próba na ścince tego samego materiału.